In gesprek met: Martijn Visser

In de maandelijks terugkerende rubriek ‘In gesprek met’ knopen wij een gesprek aan met één van onze supporters. Deze maand hadden we buiten de traditionele kantooruren om contact met Martijn Visser. Hij is bij Kwintes in dienst als trajectbegeleider (of jobcoach zoals dat volgens hem in de volksmond heet). Martijn maakte een flinke carrièreswitch toen hij maatschappelijk werker werd. Benieuwd? Je leest zijn verhaal hier!

Vertel eens wat over jezelf Martijn, wat voor werk doe jij?
“Ik werk bij Kwintes en ben daar trajectbegeleider. Maar dat vind ik eigenlijk nogal een vaag begrip. In de volksmond wordt die functie ook wel jobcoach genoemd. Een trajectbegeleider zou ook bij de NS kunnen werken, toch? Wat we bij Kwintes doen is het activeren van mensen met een psychiatrische achtergrond, zodat zij weer iets van het leven kunnen maken. Wij helpen hen om weer naar school te gaan of een reguliere baan te vinden – of een andere dagbesteding. Zelf hou ik me voornamelijk bezig met jonge mensen. Kwintes heeft groepswoningen op een heleboel plekken – zelf ben ik contactpersoon bij twee van de jongerenwoningen in Almere.”

Wanneer besloot je in de maatschappelijke sector te gaan werken?
“Nou, vroeger was ik banketbakker. Maar op mijn 29e dacht ik bij mezelf: ik ga toch niet de rest van mijn leven moorkoppen staan bakken? Alleen wist ik niet zo goed wat ik dan wel moest gaan doen. Op een dag kwam ik per toeval een vacature tegen in de gehandicaptensector. Een partij was op zoek naar een ‘groepsbegeleider activering’ – iemand die kon koken, bakken en nog wat huishoudelijke dingen. Het verblijf van de verstandelijk gehandicapten stond in het bos, maar zij moesten aan de slag op het industrieterrein en in de wijk. Die sector werd destijds namelijk gedecentraliseerd. Daarom hadden ze een banketbakker nodig die niet gehospitaliseerd was en maar gewoon aan de slag ging – en dat was ik.

Ik vond het echt heel leuk om in die sector te werken. Dus toen dacht ik: nu moet ik hier wel een opleiding voor gaan volgen, want zoveel mazzel heb ik – wil ik ooit nog ergens anders gaan solliciteren – nooit een tweede keer. Ik heb toen een deeltijd opleiding gevolgd die tegenwoordig ‘Social Work’ heet. Uiteindelijk heb ik mijn afstudeerproject geweid aan de normalisering van het inzetten van verstandelijk gehandicapte mensen. Later heb ik nog bij een wat commerciëler re-integratiebureau gewerkt – maar dat vond ik niks – en zo ben ik bij Kwintes en de ambulante zorg terechtgekomen. Daar hadden ze al vrij snel in de gaten dat mijn kennis van het UWV en Wajong e.d. vrij bovengemiddeld was. Dus toen ben ik als trajectbegeleider begonnen. Dat is inmiddels een jaar of 10 geleden.”

En hoe lang werk je al samen met FULL?
“Ik denk dat Kwintes ongeveer 9 jaar geleden de samenwerking met Stichting Twisted is aangegaan. Valery Mak was destijds nog directrice. Ik ken veel mensen van jullie team, maar tegenwoordig ben ik vooral met Sterre Nacca in contact; bij haar doe ik meestal de aanmeldingen. Kijk, niet iedereen past bij FULL. Maar als ik bij een persoon denk: dat is een ‘FULL-hoofd’ – zo noem ik dat altijd – dan neem ik contact met jullie op. Een dergelijk mens is voor mij een jong iemand die graag zijn of haar studie af zou willen maken. Onze samenwerking werpt z’n vruchten af. Ik heb bijvoorbeeld gezien dat de FULL’ers een theaterstuk moesten ontwikkelen en uitvoeren. Daarbij heb ik mensen stappen zien maken waarvan ik dacht: wow, dat zou mij nooit gelukt zijn op deze manier.

Het is goed dat we elkaar gevonden hebben en dat onze samenwerking al jaren zo verloopt. Ik vind het tof dat Sterre denkt van: laten we Martijn eens interviewen! Ik hou wel van die laagdrempeligheid: gewoon bellen, gewoon doen. Bereikbaar zijn. En dat is bij Stichting Twisted en FULL volgens mij ook zo. Niet om 2 minuten voor 17:00 je telefoon uitzetten, maar gewoon bereikbaar zijn en kijken wat er gebeurt.”

(Tekst: Arjan Stokkers, beeld: Martijn Visser)